menu
 

Over het Corso

In Zundert strijden twintig buurtschappen jaarlijks met elkaar om de ereprijs voor de mooiste corsowagen. Het corso is niet-commercieel en het organiseren van het evenement, het bouwen van de wagens en het kweken van de dahlia’s is allemaal vrijwilligerswerk. Het corso bestaat sinds 1936 en heeft een rijke geschiedenis, vol folklore en sterke verhalen.

 

Corso in Zundert is verslavend. Elke keer opnieuw krijgt het corsovirus generaties jonge en oude Zundertenaren in zijn greep. Er is niet aan te ontkomen, maar dat willen we ook niet. Dat is het geheim van ons corso.

 

We bouwen onze corsowagens gedurende de zomermaanden. Elke buurtschap heeft een grote tent waarin de wagen gebouwd wordt. Daarnaast kweken de buurtschappen zelf dahlia’s voor de wagens. Het aanbrengen van de dahlia’s gebeurt in het laatste, hectische weekend direct voor het corso. De bloemen blijven immers maar een paar dagen goed. Per buurtschap werken honderden mensen om de monsterklus te klaren. Zundert leeft voor het corso. Duizenden vrijwilligers hebben het corso als hun levenswijze en spenderen hun zomervakantie om de schitterende dahliareuzen op tijd en zo goed mogelijk af te krijgen. Bouwers en ontwerpers van de wagens krijgen het corso met de paplepel ingegoten. In een sympathieke competitie gaan ze jaarlijks met elkaar de strijd aan. Het wedstrijdelement is niet meer weg te denken uit het corso.

 

De corsostoet trekt door Zundert op de eerste zondag van september. Het is een dag vol vermoeidheid van het zware weekend, en vol spanning en emotie want nog tijdens de stoet wordt de uitslag bekendgemaakt. Alleen de winnende wagen mag stoppen op de Markt voor de hoofdtribune. Dat moment is de climax van het corso, de ‘Zundertse jubel’ waarin de bouwers van de winnende buurtschap in een vreugdeuitbarsting hun overwinning vieren.

 

Corso Zundert in vier seizoenen

Het corso is het Zundertse nieuwjaar. In Zundert gebeuren de dingen vóór of ná corso. Als op corsodinsdag de corsowagens en bouwtenten zijn afgebroken en de bouwers de lege onderstellen met een vermoeid gevoel hebben opgeborgen, beginnen direct de voorbereidingen voor het volgende corso. Het is immers nog maar 363 dagen en het is weer corso!

 

 

Het nieuwe corsojaar start dus meteen na het corso en het eerste seizoen van het nieuwe corsojaar is de corsoherfst. Het is een tijd van weemoed, van terugblik, waarin Zundert met een melancholisch gevoel terugkijkt op het voorbije corso. Was die eerste prijs wel terecht? En welke kant lijkt de jury op te willen? De mensen van de bloemenvelden plukken tot in oktober toe de dahlia's, voor andere corso's. In november gaan de dahliavelden hun overwinteringsperiode in. De dahliaknollen worden uit de grond gehaald en voor de overwintering opgeslagen, in kuilen of in schuren. Zundert sluit het herfstseizoen af door een weekend lang met foto's en video's terug te blikken op het voorbije corso. De terugblik sluit de herfst af en luidt de corsowinter in.

 

 

 

De corsowinter is het seizoen waarin de corsoactiviteiten ogenschijnlijk op een laag pitje staan. Maar schijn bedriegt: in de corsowinter zijn het bestuur en de diverse commissies van de stichting bloemencorso Zundert volop bezig met de plannenmakerij voor het komende corso. En voor de ontwerpers zijn de lange, donkere winteravonden bij uitstek de tijd waarin zij broeden op nieuwe ideeën. De corsowinter wordt afgesloten met een bijzondere traditie: de vaandeluitreiking. De winnende buurtschap van het voorbije corso maakt een erevaandel, in stijl van het winnende ontwerp. De onthulling van het vaandel gebeurt elk jaar op een bijzondere manier en wordt bijgewoond door de hele corsogemeenschap. De vaandeluitreiking sluit de winter af en luidt het nieuwe corsoseizoen in: het voorjaar.

 

 

 

De corsolente begint direct na de vaandeluitreiking op de tweede zaterdag van januari. Buurtschappen beginnen de bouwplaats in gereedheid te brengen, ontwerpers maken hun maquette. Ook de dahliavelden komen uit hun winterslaap. In april, na de ijsheiligen, worden de dahliaknollen gepoot. En plotseling is die corsokoorts op volle sterkte aanwezig. De corsolente wordt afgesloten met de maquettefeesten, een weekend in juni waarin de maquettes van de wagens voor het komende corso worden tentoongesteld voor het publiek. Heel Zundert loopt uit en speculeert volop over wat de kanshebbers zijn. Tijdens de maquettefeesten neemt het corso afscheid van de vorige eerste prijs en de voorzitter van de winnende buurtschap van vorig jaar levert de wisselbokaal terug in.

 

 

 

De maquettefeesten luiden de corsozomer in. De bouwtenten worden gezet, het onderstel binnengereden en de hoofdconstructie in elkaar gelast. Nadat de constructie gereed is, wordt het langzamerhand drukker in de tenten. Er is voor steeds meer mensen werk, en de corsokoorts neemt langzamerhand bezit van het dorp. Alles wat niet met corso te maken heeft, wordt uitgesteld tot na het corso. Er is nog maar één prioriteit: de corsowagen. Koortsachtig wordt er gewerkt, hard gewerkt, tijdens de warme zomeravonden. De kolossen krijgen langzamerhand gestalte. Ook op de bloemenvelden wordt het drukker. Vanaf begin augustus worden de velden twee keer per week geplukt. Hoogtepunt van de corsozomer is natuurlijk het corso zelf. Dát is de dag van Zundert, dáár is iedereen het hele jaar door voor bezig. U kunt telkens op deze eerste zondag van september de vruchten van een heel jaar werk aanschouwen.

Geniet ervan, want na twee dagen zijn ze verleden tijd.